بدون هیچ صدا، دیالوگ و با بازیگرانی ناشناخته، تمرکز این فیلم تنها بر روی تصاویر است. تصاویری که می‌خواهند بیدار کنند، لحظات تعیین‌کننده را به چالش بکشند، وضعیت زبان‌های یک سیستم، اخلاقیات مرگ، بی‌حرکتی، سکوت و موضوعات دیگر را زیر سوال ببرند. این فیلم که در اوج دیکتاتوری نظامی برزیل فیلم‌برداری شده، توهینی آشکار به انواع و اقسام سرکوب‌های آن دوران است.